Afscheid van aanvalgedachten

In deze droomwereld van tijd en ruimte waarin wij nog vrijwel allemaal menen een lichaam te zijn, probeert een klein clubje zeer rijke industriëlen momenteel zoveel mogelijk landen stap voor stap om te vormen tot een maatschappij die erg lijkt op het huidige China, waarin de bevolking flink onder de duim wordt gehouden. Ze willen kunnen bepalen hoeveel geld iedereen heeft; daarvoor moet contant geld verdwijnen en de negative rente steeds worden opgeschroefd. Dat is nu gaande. Ze willen mensen dwingen tot gehoorzaamheid door ze toegang tot van alles te ontzeggen als ze niet gehoorzaam zijn; daarvoor is een QR-krediet app nodig op alle telefoons. Dat is nu gaande. Ze willen mensen gedachteloos houden door zoveel mogelijk afstompende muziek, films en verval van waarden te stimuleren. Dit nachtmerrie-achtige beeld zou tot voor kort afgedaan worden als een zot hersenspinsel, als complot-angst. Het is echter allemaal na te lezen op de website van het World Economic Forum. Het heet Agenda 2030: “de grote reset”. Vele regeringsleiders zijn de afgelopen jaren hierin opgeleid; zij zijn nu bezig met het uitvoeren van hun opdracht.

Natuurlijk gaat dit allemaal heel anders verlopen dan de plannen van dit kleine rijke clubje angstige broeders. In Les 292 van Een cursus in wonderen lezen we immers: “Een gelukkige afloop staat voor alles vast”. Sterker nog, in het Handboek voor Leraren onderwijst Jezus ons: “Het vereist heel wat leerwerk eer begrepen wordt dat alle dingen, gebeurtenissen, ontmoetingen en omstandigheden behulpzaam zijn” (H4.I.A.4:5). Met de nadruk op alle. Vaak is eerst een diepe crisis nodig om tot een grote verbetering te komen. Dus ook deze angstcrisis waarin polarisatie tussen bevolkingsgroepen doelbewust gestimuleerd lijkt te worden, is kennelijk behulpzaam voor de “gelukkige afloop voor alles”. Zo zal dat voor velen niet voelen. Velen zullen zich onwillekeurig meegesleurd voelen in de spiraal van negativiteit om ons heen. Het lijkt steeds moeilijker te worden om het denken onaangeroerd te laten door afscheidingsgedachten die leiden tot angst, boosheid en depressie. Het lijkt steeds moeilijker te worden om aanvalgedachten rustig te bezien en dan simpelweg op te geven.

Toch is dat precies de uitweg uit de angst die ons nu lijkt te overspoelen. Les 23, volgens Kenneth Wapnick één van de belangrijkste lessen in het werkboek, heet “Ik kan ontsnappen aan de wereld die ik zie door aanvalgedachten op te geven” (Wd1.23). Deze les 23 bespreekt de fundamenten van de dynamieken van projectie en vergeving in één. Eerst over projectie: “Het heeft geen zin te proberen de wereld te veranderen. Ze is niet te veranderen, omdat ze slechts een gevolg is. Maar het heeft zeker zin je gedachten over de wereld te veranderen. Hiermee verander jij de oorzaak. Het gevolg zal dan vanzelf veranderen” (Wd1.23.2:2-7). Oftewel: het kiezen voor de Stem namens Liefde als de gids van je gedachten is de manier om meer liefde in deze droomwereld te brengen, die immers slechts een weerspiegeling (of projectie) is van je eigen denkwereld.

Jezus gaat daar vervolgens dieper op in: “De wereld die jij ziet is een wraakzuchtige wereld, en alles daarin is een symbool van wraak. Elk van je waarnemingen van de ‘uiterlijke werkelijkheid’ is een weergave in beelden van je eigen aanvalgedachten” (Wd1.23.3:1-2). Dit zijn ferme uitspraken, die makkelijk tot enorm schuldgevoel in jezelf kunnen leiden, wat natuurlijk beslist niet Jezus’ bedoeling is. Dus waarom is dit zo? Zolang wij geloven dat er een materiële wereld is (dualiteit), zeggen we eigenlijk dat God (nondualiteit) niet (meer) bestaat. Als God (die synoniem is met Eenheidsliefde) niet meer bestaat, dan komt dat omdat ik Hem heb afgewezen, waarvoor Hij nu gerechtvaardigd wraak zal nemen: ik zal sterven. Die oer-angst willen we niet onder ogen zien en projecteren we dus naar buiten, zodat het lijkt alsof de wereld mij voortdurend wil aanvallen. Zo kan ik mezelf als onschuldig zien en de verantwoordelijkheid voor alles wat slecht is buiten mij zien, in anderen, of het nu wappies, schapen of politici zijn.

Het antwoord, zoals altijd, is vergeving. Jezus legt de drie stappen daarvan uit: “Jij zit niet gevangen in de wereld die jij ziet, omdat de oorzaak ervan kan worden veranderd. Deze verandering vereist eerst (1) dat de oorzaak herkend en (2) daarna losgelaten wordt, zodat die (3) kan worden vervangen” (Wd1.23.5:1-2). Het probleem is nooit wat er in de wereld lijkt te gebeuren. Ik lijk van streek te raken door wat ik om me heen zie gebeuren, maar feitelijk herinner ik mezelf daarmee aan mijn eigen ingebeelde aanval op God, die ik heb geprojecteerd op de omgeving buiten mijzelf. Die realisatie ‘boven het slagveld’ is de eerste stap. Op dit moment, nu, kan ik altijd voor liefde kiezen, door de Stem namens Liefde te vragen wat te denken, zeggen en/of doen. Zo word ik er aan herinnerd dat mijn Identiteit als Gods Zoon voor eeuwig onveranderlijk is. Deze tweede stap is voldoende om de laatste stap automatisch te laten gebeuren: het schuldgevoel is weg omdat ik die over heb gegeven aan de Heilige Geest, en daarmee de Verzoening voor mijzelf heb aanvaard.

De eerder aangehaalde Werkboekles 292 eindigt met het volgende gebed, dat dat ons kan helpen in momenten van twijfel en angst:
We danken U, Vader, dat U er borg voor staat dat alles uiteindelijk slechts een gelukkige afloop kent. Help ons die niet te hinderen en aldus het goede eindresultaat uit te stellen dat U ons hebt beloofd voor elk probleem dat wij kunnen zien, voor elke beproeving die we denken nog steeds het hoofd te moeten bieden” (Wd2.292.2).
“Gods beloften kennen geen uitzonderingen. En Hij garandeert dat slechts vreugde het eindresultaat kan zijn dat voor alles wordt gevonden. Maar het hangt van ons af wanneer dit wordt bereikt, en hoe lang we toelaten dat een vreemde wil de Zijne lijkt te weerstaan. En zolang we denken dat deze wil werkelijk is, zullen we niet de afloop kennen die Hij heeft bepaald als het eind van alle problemen die we waarnemen, alle beproevingen die we zien en elke situatie die we tegenkomen” (Wd2.292.1:1-5).

Kies er elke dag opnieuw voor om een vredesbaken te zijn, en je zult elke beproeving het hoofd kunnen bieden. Neem afscheid van je aanvalgedachten. Hou de frequentie van je denken hoog, dat wil zeggen gericht op onvoorwaardelijke liefde voor iedereen, zonder uitzondering. We gaan nog een paar zware jaren tegemoet waarin het collectieve ego de wereld in een angststorm zal brengen zoals de droomwereld nog nooit eerder heeft meegemaakt. Tegelijkertijd is dat slechts de vooraankondiging van een groot collectief ontwaken, dat jij en ik kunnen helpen bewerkstelligen, eerst en vooral in onszelf. Christina von Dreien’s vierde boekje heet niet voor niets “Uiteindelijk komt alles goed”. Daarmee bevestigt ze Jezus’ belofte in les 292 dat een gelukkige afloop voor alles vast staat. Kies dus vandaag opnieuw voor liefde, in kalmte en vertrouwen.

— Jan-Willem van Aalst, oktober 2021

3 gedachten over “Afscheid van aanvalgedachten”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s