Medicijn is magie… nou en?

Als we Een cursus in wonderen lezen, wordt ons duidelijk dat hoewel jij en ik ziekte over het algemeen in ons lichaam ervaren, alle symptomen slechts een weerklank zijn van onjuist denken. Kijk bijvoorbeeld eens naar lessen 136 tot 138, en lees het pamflet “Psychotherapie”. Een van de belangrijkste lessen in het leerprogramma van ECIW  is, dat deze hele wereld van vorm om ons heen een projectie is, opzettelijk door ons gekozen (wij als de slapende Zoon van God) in een schuldbeladen poging ons te verstoppen voor een wraakzuchtige Schepper die Zijn zondige zoon beslist in het niets zal doen verdwijnen, omdat die zich van zijn Bron afgescheiden heeft! Dit denken in termen van zonde-schuld-angst, dat is het ego. Het wordt onjuist denken genoemd in Een cursus in wonderen. Het ego zit zo in elkaar dat het onze denkgeest onafgebroken afleidt naar uiterlijkheden, hoe illusoir die ook zijn, opdat de slapende Zoon van God nimmer naar binnen kijkt, en de onschuld en het gedeelde verlangen ziet van alle schijnbaar gefragmenteerde levensvormen: de hunkering om naar de Vader terug te keren, daarbij tevens ruimte en tijd, evenals individualiteit voor eens en altijd ongedaan te maken.

Ego-afleidingen bestaan in vele vormen: milde irritaties over ‘verwerpelijk’ gedrag; oordelen over het weer; of het wereldnieuws, en al het andere dat je wellicht niet mag. Afleidingen treden ook in de vorm van lichamelijke ziekte op. Hoewel dit op het eerste gezicht een aparte categorie lijkt, legt Jezus uit dat alle ervaren gevolgen van onjuist denken hetzelfde zijn qua inhoud, ongeacht hun waargenomen vorm. Voor het ego doet het er niet toe of ik ellende nu in deze wereld of in mijn lichaam ervaar: de bedoelde afleiding van de denkgeest richting uiterlijkheden wordt opnieuw verzekerd. Daarom raadt Jezus ons aan niet te proberen gevolgen te wijzigen, maar oprecht de bron van de ellende te onderzoeken: en dat is onze keuze voor veroordeling en afscheiding. Een beroemd ECIW citaat zegt het zo: “Probeer dan ook niet de wereld [inclusief je lichaam] te veranderen, maar kies ervoor je denken over de wereld te veranderen (T-21.In.1:7).

Als we les 136 zorgvuldig lezen, die volgens Kenneth Wapnick tot de belangrijkste lessen uit het werkboek behoort, leren we beseffen dat “Ziekte is geen toevalligheid. Zoals elke verdediging, is ze een waanzinnig middel tot zelfmisleiding. En net als alle andere is het doel ervan de werkelijkheid te verbergen, aan te vallen, te veranderen, absurd te maken, te vervormen, te verdraaien, of terug te brengen tot een hoopje losse onderdelen.” (W-d1.136.2). Doen we dat opzettelijk? Op het niveau van het onbewuste beschouw ik ziekte als een duidelijk bewijs dat de afscheiding van God daadwerkelijk gelukt is. Voorts kan ik er niet verantwoordelijk voor gehouden worden, omdat deze wereld duidelijk een wrede plek is waar de goedhartigen – zoals ikzelf – constant tot slachtoffer gemaakt worden door mensen die duidelijk de hel verdienen. Als iemand terug in de Hemel geaccepteerd wordt zonder straf, moet beslist ik dat zijn. En oh, zie eens hoe ik lijd om mijn fout mij af te scheiden: mijn ziekte verdient beslist de compassie van mijn Schepper…? – En zo ga ik maar door, als voorbeeld van Jezus z’n duiding van hoe wij denken: “Ziekte is een beslissing. Het is niet iets wat jou overkomt, geheel ongezocht, dat je zwak maakt en je lijden brengt. […] Nu ben je ziek, opdat de waarheid zal weggaan en jouw verworvenheden niet langer zal bedreigen.” (W-d1.136.7:1+4).

Genezing moet dan net zo goed een keuze van de denkgeest zijn. Jezus legt uit dat dit een bereidwilligheid vereist ‘de waarheid van wat ik ben’ te accepteren, en dat is: zuivere geest. Telkens wanneer ik me dan ziek voel, kan ik mezelf eraan herinneren dat ik … “ dan mezelf opnieuw misplaats, en een lichamelijke identiteit gevormd heb die het lichaam zal aanvallen, want de denkgeest is ziek.” (W-d1.136.19:2) Dan kan ik mezelf vertellen: “Ik ben vergeten wat ik werkelijk ben, want ik heb mijn lichaam met mezelf verward. Ziekte is een verdediging tegen de waarheid. Maar ik ben geen lichaam. En mijn denkgeest kan niet aanvallen. Dus kan ik niet ziek zijn.” (W-d1.136.20:3-7). Het resultaat evenwel is zeer waarschijnlijk dat ik me schuldig en depressief zal voelen, omdat de fysieke symptomen niet onmiddellijk verdwijnen door deze waarheid te beseffen. In feite lijken de fysieke symptomen veelal geheel niet beïnvloed door hoe liefdevol mijn gedachten ook door de dag heen schijnen te zijn.

Op dit punt aangekomen zouden we moeten beseffen dat we gevoelig zijn voor wat Kenneth  Wapnick noemt ‘niveau-verwarring’. Jezus zijn uitspraken over ziekte van de denkgeest behoren tot een Niveau-I perspectief, waarin er niet zo iets bestaat als een wereld en afscheiding – er bestaat uitsluitend geest. Vanuit een Niveau-II perspectief daarentegen, in de schijnbare droom van tijd en ruimte en waarneming, voelen deze wereld en mijn lichaam tastbaar echt, en worden we niet verondersteld dat te ontkennen. In deze wereld, hoe illusoir ze ook mag zijn, zijn er keuzes te maken, waarbij ik ervoor kies of door onjuist  gericht denken (ego) ofwel door juist gericht denken (Heilige Geest) geleid te worden. De schoonheid van Een cursus in wonderen is dat hij ons niet zal uitlachen voor onze fysieke ervaringen (en pijn!) in deze illusoire wereld.

Er zijn momenten dat onze fysieke pijn te zeer een hindernis vormt om wat voor spirituele boodschap dan ook in de praktijk te brengen. Medicatie afwijzen als ‘een vorm van magie die niet werkelijk zal genezen’, is een vergissing die voortvloeit uit niveau-verwarring. Jezelf pijn laten lijden past nauwelijks bij de mildheid die Jezus in zijn leerprogramma bepleit. In hoofdstuk 2 van het tekstboek lezen we: “Elk stoffelijk middel dat je als remedie tegen lichamelijke kwalen aanvaardt is een herbevestiging van magische beginselen […] Hieruit volgt echter niet dat het gebruik van dergelijke middelen ten behoeve van herstel slecht is. Soms heeft de ziekte zo’n sterke greep op iemands denkgeest, dat het hem tijdelijk ontoegankelijk maakt voor de Verzoening. In dat geval kan het verstandig zijn om ten opzichte van lichaam en denkgeest een tussenweg te bewandelen, waarbij aan iets van buitenaf tijdelijk genezende werking wordt toegeschreven.” (T-2.IV.4:1+4-6].

Als je dus hoofdpijn hebt, neem alsjeblieft gerust een aspirientje. Als je te maken hebt met een meer serieuze ziekte, volg alsjeblieft precies het advies op van je arts. Het gebruik van medicijnen mag dan niet resulteren in het soort genezing zoals Jezus dat definieert in de zin van het ongedaan maken van schuld om zo de werkelijke wereld in de denkgeest te bereiken. Maar het zorgt wel voor meer ruimte in de denkgeest, waardoor je in de eerste plaats de kalmte gaat ervaren die je nodig hebt om vredig in je denkgeest te worden. Raad alsjeblieft je gezin en vrienden niet aan om medische behandeling af te wijzen, door te beargumenteren dat dergelijk gebruik van magie uiteindelijk niet wérkelijk zal genezen. Dat is geen liefdevolle houding; dat is een vergissing, door te menen dat jij het ’t beste weet. Als je je hart opent voor de stem van de Heilige Geest (je ware intuïtie), zul je weten dat elke ingreep die pijn kan verlichten (en in het bijzonder de daaruit volgende angst) nuttig kan zijn, op z’n minst tijdelijk. Het eerste altijd eerst: je hebt allereerst fysiek verzachtende genezing nodig voordat je de ruimte in je denkgeest ervaart om te werken met Jezus’ leermethode in gedachte-training.

In geval je fysiek gezond bent en uitkijkt naar spiritueel advies bedoeld om genezing van je niet-vergevende denkgeest te bewerkstelligen, wat ware genezing is, is het niet eens nodig een psychotherapeut te vinden die zich baseert op Een Cursus in Wonderen. Ware genezing bevindt zich in je eigen denkgeest. Niemand is in staat jouw denkgeest voor jou te veranderen. Een psychotherapeut van een bepaalde spirituele school opzoeken is vaak een subtiele dekmantel om verantwoordelijkheid af te schuiven voor het denkwerk, dat jij moet doen om je eigen ego-focus ongedaan te maken. Er is slechts één Psychotherapeut, die gedurende de hele dag met perfecte helderheid spreekt als je Hem alleen maar binnen nodigt: en dat is de Heilige Geest, die zich in jou bevindt in de meest letterlijke zin (T-5.II.3). Een doeltreffende manier deze openheid-van-denkgeest te bereiken zou bijvoorbeeld zijn om Kenneth Wapnick’s magnifieke serie “Journey through … [Textbook | Workbook | Manual for teachers ] of a Course in Miracles” te bestuderen. Dat is een geweldige manier om geheel te begrijpen waarom, om les 140 te citeren, “Alleen van de verlossing kan worden gezegd dat ze geneest.”, hoewel aspirines daarbij prima in orde zijn.

© 17 augustus 2016, Jan-Willem van Aalst (vertaling: Robert J. Visser)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s