Gekruisigd in de supermarkt

Wat verbindt een supermarkt met een kruisiging? Niets, zouden de meesten van ons zeggen. Maar vanuit het gezichtspunt van Een Cursus in Wonderen is er een duidelijke verbinding. Net als met al zulke beschrijvingen heeft ‘kruisiging’, volgens Een Cursus in Wonderen niets te maken met een lichaam. Het slaat uitsluitend op wat de denkgeest beslist, omdat het lichaam een gevolg van die denkgeest is. Kruisiging staat gelijk aan veroordeling. Onszelf kruisigen is iets dat jij en ik dagelijks doen, en ook nog eens vrijwillig – we zijn het ons meestal niet bewust. Daarom is Een Cursus in Wonderen een cursus in gedachtetraining. Laten we eens even bekijken hoe dit werkt, en hoe je kunt stoppen jezelf te kruisigen.

Laten we eens aannemen dat je je in een supermarkt bevindt om wat te eten en drinken te halen. Ongelukkigerwijze staan er bij de kassa niet minder dan drie mensen voor jou in de rij te wachten. Natuurlijk gaan de andere kassa’s niet open. De contante betaling van de oudere dame vooraan lijkt wel eindeloos te duren, omdat ze moeite heeft de muntjes van elkaar te onderscheiden. De klant na haar doet alsof hij twaalf dingen heeft af te rekenen (het maximum voor de snelle rij), terwijl jij er vrij zeker van bent dat het er dertien zijn. Kort samengevat, jij voelt de irritatie zich langzaam in je bloedbaan opbouwen. Biochemisch gesproken ben je bezig je bloed te vergiftigen met adrenaline en cortisol, wat je normaal gesproken niet zou willen doen… maar al die vreselijke mensen laten je geen keus, is het niet?

Als een student van Een Cursus in Wonderen leer je je denkgeest te trainen veel sneller een stap terug te doen, om dan de innerlijke waarnemer in te schakelen, en dan oprecht naar je gedachten te kijken. Niet met de bedoeling je schuldig te gaan voelen over je gebrek te kunnen vergeven, maar om je duidelijk te maken hoe ongelofelijk je met je eigen speciale kleine zelf verbonden bent. Dat oprecht te beseffen vormt de basisvoorwaarde om in staat te zijn “opnieuw te kiezen” voor het wonder van vergeving dat we gewoonlijk in de denkgeest verstoppen. Een Cursus in Wonderen doet ons inzien dat we niet heen en weer geslingerd worden in een wereld die aan onze controle ontgaat, maar dat we bereidwillig alle pijn kiezen die we ervaren (maar dan wel alle anderen daarvoor de schuld geven). Dit “bewijst” niet alleen dat de afscheiding van Eenheid daadwerkelijk gebeurde (bij de Oerknal), maar het toont ook duidelijk aan dat God iemand anders ervoor zal straffen, niet mij. Natuurlijk gaat dit niet werken, omdat mijn onophoudelijk oordelen alleen maar toevoegt aan mijn eigen schuld. Kort gezegd: elke keer dat ik veroordeel, kruisig ik slechts mezelf, omdat ik de pijn ervaar.

Om ons te helpen deze denk-waanzin te ontmantelen, leidt Jezus ons op zachtaardige wijze naar het ongedaan maken van ´ons dubbele schild van vergetelheid” (W-pI.136.5:2) dat we opgeworpen hebben om onszelf in de onjuiste denkgeest te houden, ofwel de “ego-modus”. Allereerst kan ik mezelf eraan herinneren dat ik nooit onvrede voel om de reden die ik denk (W-pI.5). Niet alleen ben ik het die kiest hoe ik de langzame betaling van de oudere dame en het valse gedrag van de man interpreteer, maar deze mensen zijn zelf projecties van de ego-denkgeest. Ik heb voor mezelf een ego bedacht net als voor iedereen die ik tegenkom. Ik ben gewoon bezig te projecteren! Hetzelfde moment dat ik de projectie terugneem, besef ik dat mijn werkelijke verstoring ontstond omdat ik mijzelf stiekem aanklaag zo krom te denken. Ik raakte de overtuiging kwijt dat ik een miserabele zondaar ben, door die angst op de anderen om me heen te projecteren. Als ik die projectie terugneem kan ik plots zien dat ik al die tijd slechts bezig was mezelf aan te vallen, echter zonder me dat te realiseren. Zoals we in de Cursus lezen: “Wil ik mezelf hiervan beschuldigen?” (W-pI.134.9:3). Want dat is wat ik aan het doen ben.

Nu moet de tweede stap (het ongedaan maken van het tweede schild van vergetelheid) snel volgen, want anders zal ik ernstig depressief raken. In Een Cursus in Wonderen legt Jezus uit dat ik helemaal geen lichaam ben, dat er in feite geen materiële wereld en tijd bestaan (W-pI.132.6). Ik heb mezelf abusievelijk geïdentificeerd met een hoopje stof, een bergje klei, lichaam genaamd (T-19.IV.B.4), in een nachtmerrie van de slapende Zoon van God. Daarom betekent die tweede stap dat je beseft dat je lichaam geenszins je ware wezen is. Mijn essentie is zuivere geest. Ik ben en zal te allen tijde veilig bij God thuis zijn. In zekere zin is dit ook het terugnemen van een projectie: en wel die van de ontologische schuld in een myriade van gefragmenteerde materie en “levende” lichamen. In waarheid heeft God slechts één Zoon, zelfs in de droom van tijd en ruimte. Dus zelfs in de supermarkt kan ik alleen maar mijzelf aanvallen, of zegenen, de verschijningsvormen ten spijt. Door deze tweede projectie terug te nemen ga ik me realiseren dat “Wat ik denk [interpreteer] is niet de waarheid” (W-pI.134.7:5). Ik heb mezelf gekruisigd: ten eerste mijn denkgeest, door mezelf te veroordelen, wat meteen daarna verdrongen wordt, gevolgd door het beoordelen van andere mensen; en ten tweede mijn lichaam, door cortisol in mijn bloedbaan te injecteren. Totdat ik zulke dwaasheid besef, ben ik vrij mezelf te kruisigen zo vaak ik dat maar wil (T-4.In.3:9), me daarbij genotvol wentelend in mijn speciale ego-identiteit. Zodra dat te pijnlijk wordt, kan ik het alternatief kiezen dat naar blijvende innerlijke vrede leidt: vergeving.

Dus, de volgende keer dat ik de supermarkt bezoek en mezelf aan het eind van de rij klanten zie staan wachten, die me schijnbaar beginnen te irriteren, kan ik nu snel mijn juiste manier van denken kiezen, vriendelijk glimlachen, en tot mezelf zeggen: “Ah, ik ken dit. Ik doe het weer. Natuurlijk doe ik het, omdat ik nog steeds enorm geïdentificeerd ben met mijn ego en mijn fysieke lichaam. Ik zie overal domheid en kwaad om me heen omdat ik dat niet in mijzelf wens waar te nemen. Maar ik ben niet een lichaam. Ik ben vrij. Want ik blijf wat ik ben, zo schiep God mij (W-pI.205). Dus ik zou in plaats hiervan vrede kunnen zien (W-pI.34). Ik heb simpelweg verkeerd gekozen. Natuurlijk deed ik dat, omdat de besluiten van het ego altijd verkeerd zijn. Ik wens anders te beslissen, omdat ik in vrede wens te zijn. Ik voel me niet schuldig, want de Heilige Geest zal alle gevolgen van mijn verkeerde keuze ongedaan maken als ik Hem laat begaan. Ik kies ervoor Hem te laten begaan, door toe te laten dat Hij voor mij voor God kiest.” (T-5.VII.6:10-11). Het geheim van de verlossing is slechts dit: dat jij dit jezelf aandoet (T-27.VIII.10:1).

De vervelende valkuil is om ontmoedigd te raken met je oefenen, omdat je er maar in blijft trappen, opnieuw en opnieuw. Besef echter, dat dit onvermijdelijk is. Daarom ben je in deze wereld gekomen (T-16.V.3), om te leren dat ze opnieuw geïnterpreteerd kan worden als een nuttige lesruimte. Als je niet alsmaar in die valkuil zou struikelen, zou je niet hier zijn – je zou al in de Hemel zijn. Feitelijk ben je al in de Hemel, maar nu bezig in de droom te leren ontslag te nemen als je eigen leraar (omdat je slecht onderwijs kreeg, T-28.VII.1), en om ervoor te kiezen de Heilige Geest steeds vaker te vragen hoe de omstandigheden en mensen in deze wereld van tijd en ruimte opnieuw te interpreteren. En het antwoord komt steeds weer neer op het kiezen van een wonder door oordelen tegen te houden, en jezelf te vergeven voor je niet vergevende denkgeest. Gun jezelf wat ruimte. Verlichting komt zelden van de ene op de andere dag. Door geduldig de leiding van de Heilige Geest te volgen, ben je aardig op weg te ontwaken uit deze dualistische nachtmerrieachtige hel van tijd en ruimte.

© Jan-Willem van Aalst, augustus 2016 (vertaling: Robert J Visser)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s